در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٥٥ - مقايسه اى ميان نور حسى و نور معنوى

در پاره اى از موارد، نور به معناى اسلام و ايمان به كار رفته است; مانند اين آيه و مشابه آن: (اللّهُ وَلِىُّ الّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ).[١] و نيز به معناى ظلمت در مقابل ايمان، (يعنى كفر) به كار رفته است و در مواردى، مقصود از اين لفظ خود قرآن است; مانند آيات زير:

١.( فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الّذِى أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ).[٢]

«كسانى كه به او (پيامبر) ايمان آورده اند و او را گرامى داشته و يارى نموده اند و از نورى كه (قرآن) به او نازل گرديده پيروى نموده اند، آنان رستگارند».

٢.(فَآمِنُوا بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِى أَنْزَلْنا).[٣]

«به خدا و پيامبر او و نورى كه (قرآن) بر وى نازل گرديده است ايمان بياوريد».

٣. (يا أَيُّهَا النّاسُ قَدْ جاءَكُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَأَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ نُوراً مُبِيناً).[٤]

«اى مردم، حجت قطعى به سوى شما آمده است و نورى براى شما فرو فرستاده ايم».

و در برخى از موارد احتمال دارد كه مقصود خود پيامبر اكرم، يا محتويات رسالت او باشد، مانند اين آيه: