تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٩ - خوددارى از غيبت و عيب جوئى ديگران

بى‌تحقيق حرف زدن است. اين گناه است مى‌فرمايد:«فَإِنْ لَمْ يَكُنْ رَكِبَ ذَلِكَ الذَّنْبَ بِعَيْنِه» اگر آن كسى كه عيب مى‌گيرد، عين گناه را نكرده «فَقَد عَصَى اللهُ فِيما سِواهُ ممّا هو اعظم منه» امّا عصيان خدا را كرده در غير آن گناه. و گناهان ديگرى را مرتكب شده كه از گناه آن شخص بزرگتر است «وَ ايْمُ اللَّهِ لَئِنْ لَمْ يَكُنْ عَصَاهُ فِي الْكَبِير» قسم به خدا كسى‌كه غيبت مى‌كند اگر معصيت خدا را در گناه كبيره نكرده «وَ عَصَاهُ فِي الصَّغِيرِ» ولى اين حتمى است كه در گناه صغيره معصيت خدا را كرده است«لَجُرَاَتُهُ عَلَى عَيْبِ النَّاسِ أَكْبَر» همين كه آدم به خود جرأت بدهد كه عيب اين و آن را بگويد اين خودش بزرگتر از گناه ديگرى است «يَا عَبْدَ اللَّهِ لَا تَعْجَلْ فِي عَيْبِ أَحَدٍ بِذَنْبِهِ فَلَعَلَّهُ مَغْفُور لَهُ‌» اى بنده‌ى خدا شتاب نكن در عيب گرفتن و غيبت كردن شايد آن گناه آمرزيده شود و آن گناه اسباب توبه و پشيمانى شود «وَ لَا تَأْمَنْ عَلَى نَفْسِكَ صَغِيرَ مَعْصِيَةٍ فَلَعَلَّكَ مُعَذَّبٌ عَلَيْهِ‌» از آن‌طرف اگر خودت يك گناه صغيره كردى، اين بايد تو را ناراحت كند، شايد تو به واسطه همين گناه كوچك عذاب شوى «فَلْيَكْفُفْ مَنْ عَلِمَ مِنْكُمْ عَيْبَ غَيْرِهِ لِمَا يَعْلَمُ مِنْ عَيْبِ نَفْسِه» پس هر كدام از شما بايد از عيب ديگران خودش را باز دارد (سرش به عيب‌هاى خودش بند و مشغول باشد)