تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٠٩ - هدايت ساحران

فرعونيان و يكى از بنى‌اسرائيلى‌ها دخالت نمود و با يك مشت آن فرعونى را چون زور مى‌گفت كشت. بعد از اين حادثه موسى با خداى خود مناجات مى‌كند كه در سوره قصص آيه ١٧ عرض مى‌كند. (رَبِّ بِمٰا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ‌) يك احتمالش اين است كه قسم باشد. يعنى خدايا قسم به آن نعمتى كه به من داده‌اى، خدايا تو را به حق نعمت خودت كه به من دادى قَسمت مى‌دهم كه نكند من پشتيبان گناهكار باشم. احتمال ديگر در معناى آيه اين است كه: خدايا نكند اين نعمتهائى را كه به من داده‌اى مثل چشم، گوش، دست و فكر، اين نعمت‌ها را ببرم و با آن به ظالم كمك بدهم.

توجيهِ ظلم، منطق دستگاه ظالم

وقتى ساحران مغلوب شدند و به موسى ايمان آوردند. مَلَاْء و اطرافيان شروع به تحريك فرعون نمودند كه: موسى را از بين ببرد. منطق دستگاه ظلم اين است كه: اقرار نمى‌كند كه كارهاى من ظلم است، بلكه ظلم خود را توجيه نموده و كارهاى خود را خوب جلوه مى‌دهد و رقباى خود را مى‌خواهد از پا در آورد. اول افكار عمومى را با تبليغات سوء عليه آنها تحريك مى‌نمايند، مخصوصاً اگر رسانه‌هاى گروهى هم بدستشان باشد رقيب‌هاى خود را مورد سئوال قرار مى‌دهند و بعد مى‌گويند: بايد آنها را از بين برد و از بين بردن آنها را هم امرى لازم جلوه مى‌دهند. روش دستگاه ظلمه اين است كه حقايق را وارونه جلوه مى‌دهند. قرآن مى‌فرمايد: (اَلْمُنٰافِقُونَ وَ اَلْمُنٰافِقٰاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ اَلْمَعْرُوفِ‌)[١] مردان و زنان منافق به قول ما همه سر و ته يك كرباسند و كارشان

[١]. توبه/ ٦٧.