فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٣ - اول - موارد وجوب قضاء و كفاره مخيره

٢٣٢- اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان از روى علم و عمد چند مرتبه كارهايى را كه در فقره قبل ذكر شدند- غير از جماع حلال- انجام دهد، علاوه بر قضاء براى همه آنها يك كفاره مخيّره كافى است؛ ولى اگر در يك روز چند مرتبه جماع حلال انجام دهد، براى هر دفعه يك كفاره مخيّره بر او واجب مى‌شود.

٢٣٣- اگر روزه‌دار در ماه رمضان با زن روزه‌دار خود جماع كند، چنانچه زن را مجبور كرده باشد، كفاره روزه خودش و كفاره روزه زوجه‌اش را بايد بدهد؛ و اگر زن را طورى مجبور كرده باشد كه از خود اختيارى نداشته باشد ولى در بين جماع زوجه‌اش راضى شود، احتياط واجب آن است كه مرد دو كفاره مخيره و زن يك كفاره مخيّره بدهد؛ ولى اگر او را مجبور نكرده باشد، و زوجه‌اش از اول به جماع راضى بوده است، بر هر كدام يك كفّاره مخيره واجب مى‌شود.

٢٣٤- اگر روزه‌دار در ماه رمضان با زن روزه‌دار خود كه در خواب است جماع كند، روزه او باطل مى‌گردد، و قضاء آن روزه و يك كفاره مخيّره بر او واجب مى‌شود؛ ولى روزه زن صحيح است و كفاره هم بر او واجب نيست.

٢٣٥- اگر زنى شوهر روزه‌دار خود را مجبور كند كه با او جماع نمايد يا كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد، بر او واجب نيست كفاره روزه شوهرش را بدهد.

٢٣٦- اگر در ماه رمضان مردى زن روزه‌دار خود را مجبور كند كه غير از جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد، كفاره روزه زن بر او واجب نيست، و بر خود زن هم كفاره واجب نمى‌باشد.

٢٣٧- كسى كه به واسطه مسافرت يا بيمارى روزه نمى‌گيرد، نبايد زن روزه‌دار خود را به جماع مجبور كند؛ ولى اگر او را مجبور نمايد، كفاره روزه زن بر او واجب نمى‌شود، و بر خود زن هم كفاره واجب نمى‌باشد.

٢٣٨- اگر روزه‌دار غير از جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد و بعد جماع حلال انجام دهد، براى هر كدام يك كفاره مخيّره بر او واجب مى‌شود.

٢٣٩- اگر روزه‌دار غير از جماع كار ديگرى كه حلال است و روزه را باطل مى‌كند