فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٧ - چهارم - دروغ بستن به خدا يا يكى از پيغمبران يا جانشينان آنها

خواب منى از او بيرون مى‌آيد- جائز است در طول روز بخوابد، و چنانچه بخوابد و محتلم شود روزه‌اش صحيح مى‌باشد.

١٣٢- اگر روزه‌دار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود، واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى كند.

١٣٣- روزه‌دارى كه محتلم شده است مى‌تواند بول كند، و به دستورى كه در جلد اول فقرات فقهيّه صفحه ٧١ فقره (١٢٩) گفته شد استبراء نمايد، اگرچه بداند به واسطه بول كردن يا استبراء نمودن باقيمانده منى از مجرى بيرون مى‌آيد.

١٣٤- روزه‌دارى كه محتلم شده است، اگر بداند منى در مجرى مانده است و در صورتى كه پيش از غسل بول نكند بعد از غسل منى از او بيرون مى‌آيد، احتياط مستحب آن است كه پيش از غسل بول كند.

١٣٥- كسى كه روزه‌دار است، اگر در بين روز محتلم شود واجب نيست فوراً غسل كند.

١٣٦- كسى كه مى‌داند اگر عمداً منى از خود بيرون آورد روزه‌اش باطل مى‌شود، چنانچه به قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى يا شوخى كند ولى منى از او بيرون نيايد، روزه‌اش صحيح است.

١٣٧- اگر روزه‌دار بدون قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى يا شوخى كند، چنانچه اطمينان دارد كه منى از او خارج نمى‌شود ولى اتفاقاً منى خارج شود، روزه او صحيح است؛ اما اگر اطمينان ندارد، در صورتى كه منى از او بيرون آيد روزه‌اش باطل است.

چهارم- دروغ بستن به خدا يا يكى از پيغمبران يا جانشينان آنها:

١٣٨- اگر روزه‌دار با گفتن يا نوشتن يا اشاره و امثال اينها به خداوند تعالى يا يكى از پيغمبران و يا جانشينان آنان عمداً دروغى نسبت بدهد، اگرچه فوراً بگويد دروغ گفتم يا توبه كند روزه او باطل مى شود؛ و احتياط واجب آن است كه به حضرت فاطمه زهراء عليها السلام هم به دروغ نسبتى ندهد.

١٣٩- اگر روزه‌دار بدون توجه به مخاطبى دروغ بگويد يا در زمان دروغ گفتن‌