فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٢٧ - تعريف انفال

مقدّمه‌

انفال از عبادات نيست بلكه از توصّليات است، ولى چون با خمس كه از عبادات است وجه اشتراك دارد، به اين بيان كه امام عليه السلام هم در انفال و هم در خمس ذى حقّ مى‌باشند- البته با اين تفاوت كه در خمس امام عليه السلام نيمى از آن را ذى حقّ هستند ولى در انفال تمام آن را ذى حقّ مى‌باشند- و در بعضى روايات از خمس به عنوان حقّ الإمارة تعبير شده است و انفال هم حقّ امام عليه السلام است براى منصب امامت، همچنانكه حقّ پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بوده است براى منصب نبوّت و رياست الهيّه، بدين مناسبت بخش انفال پس از بخش خمس قرار داده شده است.

تعريف انفال:

انفال جمع نفل است، و نفل در لغت به معناى زيادى است؛ و در اصطلاح شرع مقدّس اسلام، انفال اموالى هستند كه متعلق به امام عليه السلام مى‌باشند، و در زمان غيبت آن حضرت (عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف) از اموال عمومى محسوب مى‌شوند، و در اختيار حكومت عدل اسلامى جامع الشرائط مى‌باشند، و بايد از آن اموال به نفع شيعيان آن حضرت استفاده شود.