فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢٦ - سوم - عاملين بر زكات

١٧٩- بنابر احتياط، جائز نيست به كودك زناءزاده‌اى كه فقير است از سهم فقراء زكات بدهند؛ ولى بنابر اقوى اگر بعد از بلوغ مؤمن شود و فقير هم باشد، دادن زكات سهم فقراء به او اشكال ندارد.

١٨٠- بعضى از علماء در پرداخت زكات سهم فقراء به عوام از مؤمنين كه خدا يا پيغمبر يا بعضى از ائمّه أطهار عليهم السلام يا تمام آن برزگواران را نمى‌شناسند مگر به زبان، يا اينكه از اصول دين پنجگانه غير از الفاظ چيزى نمى‌دانند اشكال فرموده‌اند؛ بلكه بعضى از علماء فرموده‌اند: مجرد شناختن اسماء حضرات ائمّه أطهار عليهم السلام كافى نيست، و بايد بدانند كه هر كدام از ائمّه أطهار فرزند چه كسى هستند، پس معتبر است معرفت شخص امام و تمييز او از ديگران و دانستن ترتيب بين آن بزرگوران، بنابر اين هرگاه كسى بخواهد به شخصى زكات بدهد، و نداند كه آن شخص معارف پنجگانه- اصول دين- را مى‌داند يا نه، بايد فحص كند، و مجرّد اقرار اجمالى به اسلام و ايمان كافى نيست؛ و لكن اعتبار امور مذكوره محل اشكال است، بلكه بنابر اقوى اقرار اجمالى كافى است، هرچند اسماء ائمه أطهار عليهم السلام را نداند، چه رسد به اسماء پدران آن بزرگواران و ترتيب بين آنها؛ بلى، اگر ادعاء كند كه شيعه اثنى عشرى است، بايد معلوم شود كه راست مى‌گويد؛ و اگر علم به راستگويى او ممكن نباشد، چنانچه متهم به دروغگويى نباشد، دادن زكات سهم فقراء به او اشكال ندارد.

سوم- عاملين بر زكات:

١٨١- عاملين بر زكات كسانى هستند كه از طرف امام معصوم عليه السلام يا از طرف نائب آن حضرت مأمور جمع آورى و نگهدارى و حسابرسى زكات شده‌اند، و وظيفه دارند كه آن را به امام معصوم عليه السلام يا نائب آن حضرت و يا فقراء برسانند.

١٨٢- عاملين بر زكات در مقابل عمل خود مستحق سهمى از زكات مى‌باشند، هرچند غنى باشند؛ و لازم نيست از اول با آنها قرارداد اجاره ببندند- يعنى آنها را اجير نمايند و قرارداد كنند كه مثلًا زكات فلان منطقه را جمع آورى كنند و در مقابل عملى كه انجام‌