فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٩ - گروه سوم - شرائط مختصه وجوب زكات گندم و جو و خرما و كشمش

رطوبت زمين استفاده كنند، زكات آنها يك دهم است؛ و اگر با ابزارى مانند دلو و پمپ و ... آبيارى شوند، زكات آنها يك بيستم است.

١١٠- اگر گندم و جو و خرما و انگور مدتى از آب باران يا آب نهر يا رطوبت زمين استفاده كنند، و به همان مقدار از آبيارى با ابزارى مانند دلو و پمپ و ... استفاده كنند، زكات نيمى از آنها يك دهم و زكات نيم ديگر يك بيستم است، يعنى از چهل قسمت، سه قسمت را بايد به عنوان زكات بدهند، يك قسمت بابت زكات نيمى كه بايد يك بيستم حساب كنند و دو قسمت بابت زكات نيمى كه بايد يك دهم حساب كنند.

١١١- اگر گندم و جو و خرما و انگور هم از آب باران يا آب نهر يا رطوبت زمين استفاده كنند و هم از آبيارى با ابزارى مانند دلو و پمپ و ...، چنانچه طورى باشد كه عرفاً بگويند با ابزار آبيارى شده‌اند، زكات آنها يك بيستم است؛ و اگر عرفاً بگويند از آب نهر يا آب باران يا رطوبت زمين استفاده كرده‌اند، زكات آنها يك دهم است.

١١٢- زراعتى كه با ابزار آبيارى مى‌شود، بارانى كه عادتاً در ايام سال مى‌بارد منافات با صدق احتياج آن زراعت به آبيارى با ابزار ندارد؛ مگر در صورتى كه با آن باران اصلًا محتاج به آبيارى با ابزار نباشد، كه زكات آن يك دهم است؛ يا اينكه آب باران موجب صدق شركت آن با آبيارى توسّط ابزار گردد، كه حكم آن در فقره قبل بيان شده است.

١١٣- اگر كسى شك كند كه آبيارى با آب باران و مانند آن با آبيارى با ابزار به يك اندازه بوده‌اند يا اينكه آبيارى با آب باران و مانند آن غلبه داشته است، مى‌تواند زكات نصف آن زراعت را يك دهم و زكات نصف ديگر آن را يك بيستم بپردازد؛ و اگر شك كند كه هر دو به يك اندازه بوده‌اند يا اينكه آبيارى با ابزار غلبه داشته است، مى‌تواند زكات تمام آن را يك بيستم بدهد.

١١٤- اگر گندم و جو و خرما و انگور با آب باران يا آب نهر يا رطوبت زمين مشروب شوند، و به آبيارى با ابزار محتاج نباشند ولى با ابزار هم آبيارى شوند، چنانچه آبيارى با ابزار به زياد شدن محصول كمك نكند، زكات آنها يك دهم است؛ و اگر با ابزار آبيارى شوند و به آب باران يا آب نهر محتاج نباشند ولى با آب باران و آب نهر هم‌