در بين آن مجبور است يك روز يا بيشتر روزه‌اى ديگر بگيرد، بنابر اين اگر مثلًا سه روز روزه كفاره سوگند را يك يا دو روز قبل از ماه رمضان شروع كند، و يا يك روز يا دو روز قبل از پنجشنبه‌اى كه مثلًا روزه آن را نذر كرده است شروع كند كافى نيست، و واجب است آن را از سر بگيرد.

١٨٨- افطار يك يا چند روز در بين روزه كفاره وقتى مضرّ به تتابع است كه با اختيار و بدون عذر باشد، پس اگر افطار به خاطر يكى از عذرهايى باشد كه در فقره بعد ذكر مى‌شوند، در اين صورت مضرّ به تتابع نمى‌باشد.

١٨٩- عذرهايى كه اگر در اثناء تتابع براى روزه‌دار پيش آيند مضرّ به تتابع نمى‌باشند عبارتند از: ١- اكراه، ٢- اضطرار، ٣- بيمارى، ٤- حيض، ٥- نفاس، ٦- مسافرتى كه از روى ضررورت باشد، ٧- هرگاه نيّت روزه را فراموش كند و يادش نيايد مگر بعد از گذشتن محل تدارك، يعنى بعد از زوال- ظهر شرعى- يادش بيايد، ٨- هرگاه اعتبار تتابع را فراموش كند، و در بين، روزه ديگرى را نيّت كند، و بعد از گذشتن محل تدارك- يعنى بعد از ظهر شرعى- متذكر شود، ٩- هرگاه بدون اختيار او روزه‌اى ديگر در بين واجب شود، مثلًا هنگام نيّت كردن، كفاره را فراموش كند و روزه ديگرى را نيّت كند و يادش نيايد مگر بعد از ظهر شرعى، ١٠- هرگاه قبل از وجوب كفاره مثلًا روزه همه پنجشنبه‌ها را نذر كرده باشد، كه در اين صورت فاصله شدن روزه روزهاى پنجشنبه تتابع را بهم نمى‌زند.

١٩٠- هرگاه كسى قبل از وجوب كفاره مثلًا روزه همه پنجشنبه‌ها را نذر كرده باشد، اين نذر او باعث نمى‌شود كه در كفاره مخيّره تخيير بين روزه و غير روزه از بين برود و به جاى روزه اطعام بر او متعيّن گردد، و نيز باعث نمى‌شود كه در كفاره مرتّبه وظيفه‌اش از روزه به اطعام كه مرتبه بعد از روزه است منتقل شود؛ بلى، در كفاره‌اى كه روزه‌اش سه روز است، وسط واقع شدن پنجشنبه‌اى كه بايد روزه نذرى بگيرد، مخلّ به تتابع سه روز روزه كفاره است، در نتيجه بايد وقتى شروع كند كه روزه نذرى در بين آن سه روز قرار نگيرد؛ بلى، اگر روزه نذرى به گونه‌اى باشد كه با وجود آن رعايت تتابع در سه روز