فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥٢ - كفارات مربوط به وقوف در مشعر الحرام

مرتكب معصيت شده است، و احتياطاً بايد يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد.

١٥٤- اگر كسى از روى ندانستن مسأله تقصير را باطل انجام دهد و بعد از آن محرّمات احرام را مرتكب شود، كفاره بر او واجب نمى‌شود؛ مگر اينكه مرتكب صيد شود، كه در اين صورت بايد كفاره صيد را بپردازد.

كفّارات مربوط به وقوف در عرفات:

١٥٥- اگر كسى عمداً پيش از غروب شرعى روز عرفه- نهم ذى الحجّة- از عرفات كوچ كند و از حدود عرفات بيرون برود و پس از آن پشيمان شود و برگردد و تا غروب در عرفات توقف كند، بنابر اقوى وقوفش صحيح مى‌باشد و چيزى بر او واجب نيست؛ هرچند احتياط آن است كه يك شتر به عنوان كفاره بدهد، و همچنين است اگر بدون آنكه از كار خود پشيمان شود براى حاجتى برگردد و لكن بعد از رسيدن به عرفات با قصد قربت در آنجا وقوف كند.

١٥٦- اگر كسى عمداً پيش از غروب شرعى روز عرفه از عرفات كوچ كند و از حدود عرفات بيرون برود و برنگردد تا آفتاب غروب كند، حج او صحيح است، ولى گناهكار مى‌باشد و علاوه بر استغفار بايد يك شتر به عنوان كفاره نَحر كند؛ و چنانچه توانايى آن را ندارد، بايد در مكّه معظّمه يا در راه برگشت يا در محل سكونت خود هجده روز روزه بگيرد؛ و احتياط آن است كه روزه‌ها را پى در پى بگيرد.

١٥٧- اگر كسى سهواً يا از روى فراموشى يا ندانستن مسأله يا اشتباه در وقت پيش از غروب شرعى روز عرفه از عرفات بيرون برود و همان موقع متوجه شود، واجب است برگردد؛ و اگر برنگردد، بنابر احتياط بايد به حكم فقره قبل عمل نمايد.

كفّارات مربوط به وقوف در مشعر الحرام:

١٥٨- اگر كسى از روى علم و عمد پيش از طلوع فجر روز عيد قربان از مشعر الحرام بيرون برود، چنانچه وقوف اختيارى عرفات را بجا آورده و وقوف اضطرارى اول مشعر