فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٣٣ - گروه اول - صيد

*- عَظابَة[١] يك كف طعام.

*- يك ملخ، يك خرما و بيش از يك ملخ، يك كف طعام؛ ولى اگر شخص محرم تعداد زيادى ملخ را بكشد، بايد يك گوسفند كفّاره بدهد؛ و در صورتى كه ملخها در جاده باشند، واجب است محرم از آن جاده منحرف شود؛ و اگر انحراف از آن جاده براى او ممكن نباشد، چنانچه ملخها زير پاى او كشته شوند كّفاره ندارند.

*- زنبورى كه قصد آزار محرم را ندارد، چيزى از طعام؛ ولى اگر محرم اشتباهاً يا براى رهايى از اذيّت زنبور، زنبورى را بكشد، كفاره بر او واجب نمى‌شود.

٤٩- هرگاه شخص مُحِلّ كبوتر و امثال آن را در حرم بكشد، بايد براى هر كدام يك درهم كفاره بدهد؛ و هرگاه جوجه كبوتر و امثال آن را بكشد، بايد براى هر كدام نصف درهم كفاره بدهد؛ و هرگاه تخم كبوتر و امثال آن را بشكد، بايد براى هركدام ربع درهم كفّاره بدهد.

٥٠- اگر چند نفر مُحرم در كشتن يك شكار شركت كنند، بايد هر كدام از آنها جداگانه كفّاره بدهد.

٥١- كفاره خوردن شكار مثل كفاره خود شكار كردن است، پس اگر شخص مُحرم هم حيوان را شكار كند و هم گوشت آن را بخورد، بايد دو كفّاره بدهد.

٥٢- اگر شخص محرم با شكار داخل حرم شود، واجب است آن را رها كند؛ و اگر رها نكند و آن حيوان بميرد، بايد كفّاره مربوط به شكار آن حيوان را بدهد؛ بلكه اگر محرم داخل حرم هم نشده باشد، بنابر احوط بايد به اين حكم عمل كند.

٥٣- اگر محرم از روى جهل يا فراموشى يا اشتباه از حيواناتى كه شكار آنها كفّاره دارد بيش از يكى شكار كند، بايد براى هر يك كفّاره مستقل بدهد، چه جنس و نوع آن حيوانات يكى باشد و چه متفاوت باشد، و نيز اگر شخص مُحِلّ در حرم صيد كند يا شخص محرم در چند احرام شكار كند، با تكرار شكار كفّاره هم تكرار مى‌شود؛ امّا اگر

[١] - حيوانى است كوچكتر از سوسك، كه تند راه مى‌رود و بعد مى‌ايستد، نام ديگر اين حيوان سَقايَة است.