فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢٧ - دوم - افطار روزه رمضان با چيز حرام از روى عمد

مى‌شود چنانچه قسم ايلاء را نقض كند و با همسرش مواقعه- نزديكى- نمايد، بر او واجب است كفاره بدهد، و كفاره آن همان كفاره مخالفت قسم مى‌باشد، كه در فقره (٢٦) بيان شده است.

٣٥- كفاره مربوط به اين سه عمل را كفاره مرتّبه مخيّره گويند، چون مكلف ابتداءً بين آزاد كردن بنده و اطعام مسكين و پوشاندن او مخيّر است؛ و اگر قدرت بر انجام هيچ يك از آنها نداشت، در مرتبه دوم بايد سه روز روزه بگيرد.

دسته چهارم- كفّاره جمع:

٣٦- كفاره جمع مربوط به دو عمل است: ١- كشتن مؤمن عمداً و از روى ظلم، ٢- افطار روزه رمضان با چيز حرام از روى عمد.

اول- كشتن مؤمن عمداً و از روى ظلم:

٣٧- اگر كسى مؤمنى را عمداً و از روى ظلم بكشد، علاوه بر اينكه بايد قصاص شود يا ديه بپردازد كفاره جمع نيز بر او واجب مى‌شود، و كفاره جمع آن است كه هم يك بنده آزاد كند و هم دو ماه پى در پى روزه بگيرد و هم شصت مسكين را سير كند يا به هر كدام از آنها يك مدّ طعام بدهد؛ و اگر براى قصاص شدن به او مهلت بدهند، بايد خودش اين كفّاره را اداء نمايد؛ و الّا بايد وصيت كند كه به نيابت از او انجام دهند.

٣٨- اگر عده‌اى عمداً و از روى ظلم در كشتن مؤمنى شركت نمايند، كفاره جمع بر فرد فرد آنها واجب مى‌شود.

دوم- افطار روزه رمضان با چيز حرام از روى عمد:

٣٩- اگر مكلف روزه رمضان را عمداً با چيز حرام باطل كند، چه آن چيز از اصل حرام باشد- مثل شراب و زناء- يا به جهتى حرام شده باشد- مثل خوردن غذاء حلالى كه برايش ضرر دارد و نزديكى كردن با عيال خود در حال حيض- كفاره جمع بر او واجب مى‌شود، يعنى بايد هم يك بنده آزاد كند و هم دو ماه پى در پى روزه بگيرد و هم شصت فقير را سير كند يا به هر كدام از آنها يك مدّ- هفتصد و پنجاه گرم- طعام بدهد؛