فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠ - درجات صوم

سياه مى‌كند ...، و براى هر نعمتى كه خداوند به انسان مرحمت فرموده زكاتى است، و زكات بدنها روزه گرفتن مى‌باشد». و نيز از آن حضرت صلى الله عليه و آله روايت شده است كه فرموده‌اند: «براى روزه‌دار دو خشنودى است، يكى در وقت افطار و ديگرى در روز قيامت».

و همچنين در بخشى از خطبه شريفه شعبانيّه راجع به روزه‌دار در ماه مبارك رمضان فرموده‌اند: «خواب روزه‌دار عبادت و سكوت او تسبيح و عمل او مقبول و دعاء او مستجاب است».

و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده است كه فرموده‌اند: «هركس در روزهايى كه هوا گرم است روزه بگيرد و تشنه شود، خداوند به تعداد زيادى از فرشتگان امر مى‌كند كه او را به پاداش الهى بشارت دهند، و هنگامى كه او به اميد پاداش و ثواب، اين تشنگى را تا وقت افطار تحمل كند، خداوند او را مورد لطف و عنايت خويش قرار داده و به او مى‌فرمايد: به خوشبويى و پاكيزگى نائل گرديدى، سپس به فرشتگان مى‌فرمايد: شما گواه باشيد كه من گناه او را بخشيدم».

و از حضرت امام رضا عليه السلام روايت شده است كه فرموده‌اند: «فلسفه روزه داشتن اين است كه انسان گرسنگى و تشنگى را لمس كند، و حالت خضوع و خشوع در او پديد آيد، و به ضعف خود پى ببرد، و غرور وى در هم شكسته شود، و براى تحصيل صبر تمرين و ممارست كند، و متذكر سختى‌هاى روز قيامت گردد، و ناراحتى فقراء- كه در مضيقه اقتصادى هستند- را درك نمايد، و به فكر كمك به آنها بيفتد».

و نيز آن حضرت عليه السلام فرموده‌اند: «روزه سپرى از آتش جهنّم است».

درجات صوم:

روزه داراى سه درجه مى‌باشد:

اول: روزه عوام، و آن عبارت است از اينكه انسان با داشتن شرائط وجوب روزه- كه بعداً بيان خواهند شد- در تمام روز شكم و فرج خود را از مقتضيّات شهوات آنها