صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٢٧ - راههاى حفظ مكتب

راههاى حفظ مكتب‌

هر مكتبى هياهو مى‌خواهد، بايد پايش سينه بزنند، هر مكتبى تا پايش سينه زن نباشد، تا پايش گريه كن نباشد، تا پايش توى سر و سينه زدن نباشد، حفظ نمى‌شود. اينها اشتباه مى‌كنند، بچه‌اند اينها! نمى‌دانند كه اين نقش روحانيت و نقش اهل منبر چى هست در اسلام، خودتان هم شايد خيلى ندانيد! اين نقش يك نقشى است كه اسلام را هميشه زنده نگه داشته، آن گُلى است كه هى آب به آن مى‌دهند زنده نگه داشته، اين گريه‌ها زنده نگه داشته مكتب سيد الشهدا را؛ اين ذكر مصيبتها زنده نگه داشته مكتب سيد الشهدا را. ما بايد براى يك شهيدى كه از دستمان مى‌رود عَلَم بپا كنيم، نوحه‌خوانى كنيم، گريه كنيم؛ فرياد كنيم. ديگران مى‌كنند، ديگران فرياد مى‌زنند وقتى يكى از آنها كشته بشود. فرض كنيد كه از يك حزبى يكى كشته بشود، ميتينگها مى‌دهند؛ فريادها مى‌كنند. اين يك ميتينگ و فريادى است براى احياى مكتب سيد الشهدا. و اينها ملتفت نيستند. توجه ندارند به مسائل.

همين گريه‌ها نگه داشته اين مكتب را تا اينجا و همين نوحه‌سرايى‌ها، همينهاست كه ما را زنده نگه داشته، همينهاست كه اين نهضت را پيش برده، اگر سيد الشهدا نبود، اين نهضت هم پيش نمى‌برد، سيد الشهدا همه جا هست: كُلُّ أرضٍ كربلا [١]. همه جا محضر سيد الشهدا است، همه منبرها محضر سيد الشهدا است، همه محرابها از سيد الشهدا است.

اگر سيد الشهدا نبود، يزيد و پدرش و اعقابشان اسلام را مَنْسى‌ كرده بودند. اگر نسيان نشده بود، يك رژيم طاغوتى در خارج منعكس شده بود. معاويه و يزيد يك رژيم اسلامى را رژيم طاغوتى داشتند معرفى مى‌كردند. اگر سيد الشهدا نبود، اين رژيم طاغوتى را اينها تقويت مى‌كردند؛ به جاهليت برمى‌گرداندند. اگر حالا من و تو هم مُسلم بوديم، مُسلم طاغوتى بوديم! نه مُسلم امام حسينى. امام حسين نجات داد اسلام را. ما براى يك آدمى كه نجات داده اسلام را و رفته كشته شده هى سكوت كنيم؟ ما هر روز

[١] هر زمينى كربلاست.