بر خلاف، نه حكومت، حكومت اسلامى بود به حسب محتوا؛ و نه حاكم حاكم اسلامى. سيد الشهدا- سلام اللَّه عليه- اين نقشى كه اينها داشتند براى برگرداندن اسلام به جاهليت و نمايش دادن اسلام به اينكه اين هم نظير همان چيزهاى سابق است، آن را باطل كرد. و اگر ما هم در اين مبارزه‌اى كه مى‌كرديم شكست مى‌خورديم، كشته مى‌شديم، اسلام از او ضررى نمى‌ديد؛ بلكه اسلام نفع مى‌ديد؛ براى اينكه يك جبهه مجاهد اسلامى با يك عدّه طاغوت مبارزه كردند، مبارزه‌شان هم بين حق و باطل بود، منتها باطل قوّه‌اش زياد بود، و آنهايى كه اهل حق بودند شهيد شدند. لكن حالا وضع چه جور است؟ آن وقت رژيم، رژيم طاغوتى بود و حكومت وقت، حكومت طاغوتى بود و همه دستگاهها دستگاههاى طاغوتى بودند. و لكن حالا كه حكومت ما مى‌گوييم اسلامى، همه‌تان رأى داديد به جمهورى اسلامى و رژيم تغيير كرد از رژيم سلطنتى به حكومت جمهورى اسلامى، الآن ما كه معمّم هستيم و شما كه پاسدار هستيد و ساير قشرهايى كه در اين مملكت هستند، همه در حكومت اسلامى هستيد، همه ما در جمهورى اسلامى واقعيم، الآن رژيم ما جمهورى اسلامى است، آن خطرى كه الآن متوجه به ماست خطر كشته شدن نيست؛ خطر شكست يك جمعيت اسلامى در مقابل طاغوت نيست؛ آنها اصلًا خطر نيست. آن خطرى كه الآن براى ماست اين است كه مكتب ما شكست بخورد؛ اسلام شكست بخورد. اين خطر بزرگترين خطرى است كه الآن متوجه به ماست. و آنكه ما را تا اينجا رساند و پيروز كرد اين بود كه قشرها با هم اختلاف نداشتند. همه با هم فرياد مى‌كردند كه جمهورى اسلامى مى‌خواهيم؛ فرقى ما بين شهر و ده نبود؛ مركز و سرحدّات نبود. همه دست به هم دادند و فرياد كردند كه ما جمهورى اسلامى مى‌خواهيم. و اين دو جهت، كه يكى وحدت كلمه همه بود، اكثراً با هم بودند، و يكى هم مقصد؛ مقصد اسلامى بود، شما را پيروز كرد. شما الآن يك لشكر فاتح هستيد. اما لشكرهاى فاتح در سابق هم غالباً اين طور بود كه بعد از فتح، طورى مى‌شد كه شكست مى‌خوردند. امروز من براى يك جمع ديگر كه صحبت كردم هيتلر را مثال زدم كه حركت كرد و نهضت كرد و زد و كُشت و فرانسه را فتح كرد و ساير كشورها را فتح كرد و حمله كرد به شوروى، با آن‌