صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٨ - رسالت پاسدارى در حساس ترين مقطع

اسلامى دولت عادل است، پاسبان اسلامى يك پاسبان عادل است. اگر خداى نخواسته ما يك اشتباه و خطايى بكنيم، اين طور نيست كه يك شخص اشتباه كرده؛ يك شخص خطا كرده؛ اينها پاى شخص حساب نمى‌كنند؛ اينهايى كه مى‌خواهند مكتب ما را آلوده كنند پاى مكتب حساب مى‌كنند. يعنى بى‌انصافى مى‌كنند. شخص اگر كارى كرد به مكتب مربوط نيست؛ لكن آنها دنبال اين‌اند كه گناه شخص را پاى مكتب بگذارند.

رسالت پاسدارى در حساس ترين مقطع‌

بنا بر اين، از من تا آقا، تا همه اقشار ملت، الآن پاسدارى از اسلام به اين معنا [ست‌] كه همچو پاسدارى بكنيم كه بهانه دست اين اشخاصى كه بهانه گير هستند و جرم من را و جرم شما را پاى مكتب حساب مى‌كنند، يك همچو بهانه‌اى دست اينها ندهيم. از خودمان پاسدارى كنيم. بدانيم كه ما تحت مراقبت دشمن هستيم؛ تحت مراقبت دوست هستيم؛ تحت مراقبت اولياى خدا هستيم؛ تحت مراقبت خدا هم هستيم. عالم محضر خداست، الآن ما در محضر خدا هستيم. خدا همه جا هست؛ حضور دارد. اگر خلافى بكنيم، در حضور خدا خلاف كرديم؛ در محضر خدا خلاف كرديم. و با ادعاى به اينكه جمهورى اسلامى است و الآن هم رژيم رژيم جمهورى اسلامى است، اگر خداى نخواسته ما به وظايفى كه بايد پاسدار عمل كند [عمل نكنيم‌]، من هم پاسدارم، آقا هم پاسدار است، و شما همه، همه ملت اسلام پاسدار اسلامند:

كُلُّكُم رَاعٍ و كُلُّكُم مَسئول‌ [١]

همه بايد رعايت بكنند، همه مسئول هستند، اگر بنا باشد كه خداى نخواسته در يك قطعه از زمان كه حساسترين قطعات زمان است بر كشور ما و بر اسلام، اگر خداى نخواسته از پاسدار، چه پاسدار روحانى، كه آنها هم همه پاسدارند- روحانيون- و چه شما آقايان كه پاسدار هستيد، اگر از اين دو قشر پاسدار اشتباه و خطايى واقع بشود، اينهايى كه دشمن‌اند پاى اسلام حساب مى‌كنند. دوستها نه، دشمنها پاى اسلام حساب مى‌كنند و مكتب ما را مى‌كوبند، و اين يك مسئوليت بزرگى است براى همه. اين طور نيست كه من خيال كنم يا

[١] بحار الأنوار، ج ٧٢، ص ٣٨.