صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٢٤ - آغاز همه كارها به نام خدا

سخنرانى [در جمع طلاب مدرسه فيضيه و مبلغان (راه الهى و راه شيطانى)]

زمان: ٧ تير ١٣٥٨/ ٣ شعبان ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: راه الهى و راه شيطانى‌

حضار: طلاب مدرسه فيضيه و مبلغان‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

انسان، موضوع علم پيامبران‌

اگر براى هر علمى موضوعى است- چنانكه شما آقايان مى‌فرماييد- علم همه انبيا هم موضوعش انسان است. و اگر براى هر دولتى برنامه‌اى است، برنامه رسول اكرم- صلى اللَّه عليه و آله و سلم- را مى‌شود گفت همان سوره‌اى كه در اول وارد شده است، آن برنامه رسول خداست: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ. اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ. خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ. اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ. الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ. عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ. [١] تمام انبيا موضوع بحثشان، موضوع تربيتشان، موضوع علمشان انسان است. آمده‌اند انسان را تربيت كنند. آمده‌اند اين موجود طبيعى را از مرتبه طبيعت به مرتبه عالى ما فوق الطبيعه، ما فوق الجبروت برسانند. تمام بحث انبيا در انسان است. از اول، هر كس، هر يك از انبيا كه مبعوث شدند، مبعوث شدند براى انسان و براى تربيت انسان. برنامه را هم اين آيه شريفه- به حَسَب اعتبار و به حَسَب احتمال- تعيين مى‌فرمايد. به خود رسول اكرم خطاب است؛ لكن خطابات قرآن آن هم كه به خود رسول اكرم است غالباً عام است: اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ‌. از اول كه قرائت شروع مى‌شود تعيين مى‌فرمايد كه قرائت چه جور بايد باشد: به «اسم رب» بايد باشد.

آغاز همه كارها به نام خدا

تمام قرائتهايى كه تمام كلماتى كه از «اسم رب» جدا باشد شيطانى است. دو جنبه‌

[١] سوره علق، آيه ١- ٥: «به نام خداوند بخشنده مهربان. بخوان به نام پروردگارت. كه انسان را از خون بسته آفريد. بخوان و پروردگار بزرگوار تو. كه با قلم آموخت. به انسان آنچه را نمى‌دانست آموخت».