اين قانون و بايد بعد از اينكه همه رأى خودشان را دادند و همه مطالب خودشان را گفتند، اين عده ٧٥ نفرى، مثلًا بنشينند و اين قانون اساسى را با آرايى كه از همه مى‌آيد نگاه كنند، و جرح و تعديل كنند، و بنويسند، كه بعد به رفراندم واقع بشود. مهم اين است اشخاصى كه براى بررسى اين قانون تعيين مى‌كند ملت بفهمد چه اشخاصى بايد تعيين كند. بفهمد كه مسأله، مسئله اسلامى است؛ نه مسأله، مسئله غربى، نه مسأله، مسئله شرقى. ما نمى‌خواهيم قانون اساسى غربى، يا نمى‌خواهيم قانون اساسى شرقى، را بررسى كنيم. ما مى‌خواهيم قانون اساسى جمهورى اسلامى را بررسى كنيم. و اين لازم است كه اشخاصى كه انتخاب مى‌كنند، مردم انتخاب مى‌كنند، آقايان روحانيين پيشنهاد مى‌كنند، مراجع پيشنهاد مى‌كنند، اشخاصى را پيشنهاد كنند، مردمى را پيشنهاد كنند، كه اينها علاقه‌مند به اسلام باشند؛ اينها بدانند اسلام يعنى چه. در مجلسى كه سابقاً با اينكه طاغوت آن مجلس را برپا كرد، مجلس مؤسسانى كه در زمان رضا خان در ايران تحقق پيدا كرد، علماى طراز اول علماى ايران، در آن مجلس بودند. البته آن وقت با سرنيزه بود؛ لكن علماى درجه اول بودند. در اين زمان هم كه بناست اين قانون اساسى بررسى بشود و دست ظالم كوتاه شده است و مطلب به دست خود شما افتاده است، ملت علما را تعيين كنند. اختيار هست؛ الزامى نيست؛ لكن پيشنهاد است. علمايى كه اطلاع دارند از قانون اسلام، اطلاع دارند از مسائل روز، آنها را تعيين كنند. و علما هم ابا نكنند از رفتن در مجلس. براى اينكه مجلس مجلسى است كه سرنوشت اسلام در آن تعيين مى‌شود. وقتى سرنوشت اسلام در يك مجلسى بايد تعيين بشود، حق علما است كه بروند و اين سرنوشت را به دست مبارك خودشان تعيين كنند.

بررسى قانون اساسى توسط اسلام‌شناسان‌

پس، مطلبى كه الآن مهم است دو مطلب است: يكى بررسى قانون اساسى، كه همه قشرها بايد بررسى كنند. و من توصيه مى‌كنم كه علماى اعلام بررسى كنند و نظر بدهند. بعد از اين، تعيين اشخاصى كه بايد بعد از رأى، بعد از اينكه مردم آراى خودشان را گفتند