یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٠ - عدالت اجتماعی در اسلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ٢٦٠

اصل دیگر هم استفاده کرده است: یکی امر به معروف و نهی از منکر، و یکی دیگر مجازاتها و قوانین جزایی. البته اینها علاوه بر تشویقی است که اسلام به استیفای حقوق و قیام علیه ظالمین و اتحاد در برابر آنها کرده است.

١٦. راجع به اینکه ایمان پشتوانه همه اصول اخلاقی و روحی بشر است و اینکه اخلاق بدون ایمان مثل اسکناس بدون پشتوانه است، رجوع شود به ورقههای توحید- اول الدین معرفته و ورقههای دین بهترین سرمایه زندگی است و به ورقههای فلسفه نماز راجع به اینکه نماز و مسجد پشتوانه آزادی و امنیت و عدالت و مساوات و صلح و همزیستی است؛ پشتوانه شهرداری خوب، شهربانی خوب، دادگستری خوب، ارتش خوب، اجتماع خوب، بازار خوب، تجارت خوب است. از آنچه در آنجا گفته شد و از آنچه مجموعاً در اینجا و در ورقههای عدالت اجتماعی گفتیم معلوم شد که بشر در دو رکنی که در زندگی اجتماعی به آنها نیازمند است یعنی قانون و دیگر اخلاق، نیازمند به ایمان است و ایمان، هم پشتوانه اخلاق است و هم پشتوانه قانون. این هر دو بدون ایمان مانند اسکناس نشرشده بدون پشتوانه است، اعتبار ندارد. دین، هم منطق عدالت است و هم منطق اخلاق.

برای تتمه این مطلب و اینکه در اسلام ایمان و قانون عدالت با یکدیگر توأم است، از ایمان به عنوان پشتوانه قانون استفاده میشده است، و اینکه چرا به کارهای شهرداری و شهربانی احتساب میگفتهاند، و اینکه چرا در گفته امثال سعدی نفوذ خاصی است و در گفتههای امروزی نیست، و اینکه نفوذ ایمان در اجرای عدالت و قانون بود که خود مجرم را به پای خود برای مجازات میکشاند و با آنکه حاکم او را رد میکرد او اصرار داشت به مجازات و میگفت:

«طهّرنی»، و اینکه عدالت اجتماعی اسلام علت اصلی نفوذ عمیق اسلام در ملل مغلوب بود، و پارهای مطالب دیگر رجوع شود به ورقههای عدالت اجتماعی.