راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٧٧ - حقوق مسلمانان

و دومى پشت سر ايشان نشست و اما ديگرى به عقب برگشت و رفت، وقتى كه رسول خدا (ص) فارغ شد، فرمود: آيا شما را از اين سه نفر، خبر ندهمي اما يكى از آنها به خدا پناه برد و خداوند او را جا داد و اما دومى خجالت كشيد، خداوند از او خجالت كشيد، و اما سومى از خدا رو گرداند و خداوند نيز از او رو گرداند.»«١٦٦»

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) روايتى است در تهذيب از بسطام از قول امام صادق (ع) كه «مردى به آن حضرت عرض كرد: فدايت شوم، آيا شخص مى‌تواند برادرش را در آغوش بگيردي فرمود: آرى، رسول خدا (ص) روزى كه خيبر فتح شد، خبر آوردند كه جعفر از حبشه آمد، فرمود: به خدا سوگند كه نمى‌دانم از كدام يك از اين دو خبر بيشتر خوشحال باشم از آمدن جعفر يا فتح خيبري فرمود: چيزى نگذشت كه جعفر آمد، مى‌گويد: رسول خدا (ص) از جاى جست او را در آغوش گرفت و ميان دو چشمش را بوسيد.»«١٦٧»

در مكارم الاخلاق طبرسى از پيامبر (ص) نقل شده است كه فرمود: «آن طورى كه عجمها براى يكديگر بلند مى‌شوند، بلند نشويد.»«١٦٨»

استاد شهيد ما- خدايش بيامرزد- در كتاب قواعد خود، مى‌گويد: احترام مؤمن به هر شكلى كه در هر زمان معمول است، جايز است هر چند كه از گذشتگان نقل نشده باشد، به خاطر دلالت عمومات بر اين جواز، خداى تعالى مى‌فرمايد: ذلِكَ وَ من يُعَظِّمْ شَعائِرَ الله فَإِنَّها من تَقْوَى الْقُلُوبِ«١٦٩» و خداى تعالى فرمود: ذلِكَ وَ من يُعَظِّمْ حُرُماتِ الله فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ«١٧٠» و براى اين سخن پيامبر (ص): «با هم دشمنى‌