راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٦٣ - ٥- به مقدار كفايت غذا حاضر كند،
شكر و حلواى خرما مىخورانيد و سپس نان و زيتون مىداد. عرض كردند اگر كارتان را پيشبينى مىكرديد معتدل مىشد! فرمود: ما به فرمان خدا كارهاى خود را تنظيم مىكنيم. هر گاه خداوند بر ما گشايش دهد، ما هم زندگى را فراخ مىگيريم و هر گاه بر ما تنگ بگيرد ما نيز در تنگنا به سر مىبريم.»«٥٣»
يكى از راويان شيعه نقل مىكند، ابو الحسن موسى بن جعفر (ع) براى يكى از فرزندانش و ليمه مىداد و تا سه روز مردم مدينه در مساجد و كوچهها با كاسههاى بزرگ فالوده مىخوردند. بعضى از مردم به اين كار آن حضرت خرده گرفتند. وقتى خبر به آن بزرگوار رسيد فرمود:
«خداوند به هيچ پيامبرى از پيامبرانش چيزى نداد، مگر اينكه نظير آن را به محمّد (ص) نيز داده و بعلاوه چيزهايى به او داده كه به ايشان نداده است خداوند به حضرت سليمان فرمود: هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ«٥٤». و به محمّد (ص) فرمود: ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا«٥٥».»«٥٦»
غزالى گويد: «شايسته است كه اوّلا سهم افراد خانواده را جدا كند تا آنها چشم براه اين نباشند كه غذا از پيش مهمان برگردد زيرا ممكن است غذايى بر نگردد و باعث
«٥٣» كافى ج ٦ ص ٢٧٩
«٥٤» ص / ٣٩: ((اين عطاى ماست به هر كه خواهى بى حساب ببخش و يا نبخش ))
«٥٥» حشر / ٧: آن چه رسول خدا دستور دهد بگيريد و آن چه نهى كند واگذاريد
«٥٦» كافى ج ٦ ص ٢٨١ مقصود امام (ع ) آن است همان طورى كه خداوند متعال به حضرت سليمان گشايش بخشد و او را مخير ساخت تا وى آنچه را خدا به او داده به ديگران بدهد و يا ندهد همچنين به حضرت محمد(ص ) وسعت و اختيار را داد تا اينكه به هر چه مى خواهد امر و يا نهى كند هر چند كه هر دوى اينها هر كارى كه مى كردند از روى وحى و الهام الهى بود و اين با موافقت اراده ايمشان با اراده خداى متعال در هر كارى منافات ندارد و از طرفى وحى به يك امر كلى در حقيقت امر به جزئيات آن است وانگهى غذا دادن امام (ع ) به نحومذكور از امورى نيست كه پيامبر (ص ) نهى فرموده باشد تا خلاف سنت باشد بنابراين عيبى ندارد و احتمال دارد كه مقصود امام (ع ) آن باشد كه پيروى از ما و اجراى اوامر و نواهى ما بر شما واجب است همان طورى كه پيروى شما از پيامبر و اجراى اوامر و نواهى او واجب است و حق نداريد كه به كارهاى ما خرده بگيريد زيرا مااوصيا و جانشينان اوييم و اراده ما مثل اراده پيامبر در اراده خداى سبحان مستهلك است و اين مطلب را ب