راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٠٦ - حقوق مسلمانان

و مى‌گويند: تنها عاملى كه باعث شده است تا اهل تسنّن چنين عمل كنند، تعصّب در برابر شيعه است، در حالى كه- همان طور كه بيان خواهد شد- راه رفتن جلو جنازه را امامان ما جايز دانسته‌اند.

از جمله رواياتى كه درباره تشييع و چهار گوشه جنازه را گرفتن و تعزيه از طريق شيعه رسيده روايتى است كه در من لا يحضره الفقيه، آمده كه مى‌گويد: امير المؤمنين (ع) فرمود: «هر كه دنبال جنازه‌اى برود، چهار قيراط اجر و مزد براى او مقرّر مى‌شود: يك قيراط براى دنبال جنازه حركت كردن و يك قيراط براى نماز خواندن بر جنازه و يك قيراط براى منتظر ماندن تا وقتى كه دفن كنند و يك قيراط براى تسليت گفتن.»«٣١٨»

ابو جعفر (ع) گويد: «هر كه با جنازه‌اى حركت كند تا بر آن نماز بخواند و بعد برگردد، يك قيراط اجر دارد و هر گاه همراه جنازه حركت كند تا آن را دفن كنند، دو قيراط اجر دارد، و هر قيراطى مانند كوه احد است.»«٣١٩»

و آن حضرت فرمود: هر كه به دنبال جنازه شخص مسلمانى برود، در روز قيامت چهار شفاعت به او عطا كنند، و هر چه او بگويد، فرشته‌اى گويد: براى تو همانند آن فراهم است.»«٣٢٠»

امام صادق (ع) مى‌فرمايد: «هر كه چهار طرف تابوت را بگيرد، خداوند چهل گناه كبيره او را بيامرزد»«٣٢١» و آن حضرت فرمود: «هر كه جنازه مؤمنى را تشييع كند تا در قبر دفن كنند خداوند براى تشييع‌كننده هفتاد فرشته از تشييع كنندگان را تعيين كند تا وقتى كه از قبرش بيرون آمده و به سمت محشر مى‌رود، او را تشييع و براى او طلب مغفرت كنند»«٣٢٢»