راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٦١ - حقوق مسلمانان
مىتوانسته است برآورد رحمتى را كه خداى متعال به سوى او فرستاده و آماده كرده بود، ردّ كرده است و خداى تعالى آن رحمت را تا روز قيامت اندوخته مىكند تا كسى كه حاجتش ردّ شده درباره آن قضاوت كند، اگر بخواهد آن رحمت را به خود برگرداند و اگر بخواهد به ديگرى ارجاع دهد، اى اسماعيل هر گاه روز قيامت خود اين شخص در مورد اين رحمت مشروع قاضى باشد به نظر تو اين رحمت را به چه كسى خواهد داد، گفتم گمان مىكنم به خودش بدهد فرمود: گمان نكن، بلكه يقين بدان كه او آن رحمت را به خود اختصاص خواهد داد.
اى اسماعيل هر كه براى حاجتى نزد برادرش رود كه او بتواند آن را برآورده سازد و برآورده نكند، خداوند مارى را در قبر او بر وى مسلط كند كه انگشت ابهامش را تا روز قيامت بگزد چه آن ميت در قيامت آمرزيده شود و چه معذّب باشد.»«٧٩»
از ابان بن تغلب روايت شده است: «امام صادق (ع) مىفرمود: «هر كس هفت شوط خانه كعبه را طواف كند خداى متعال شش هزار حسنه براى او مىنويسد و شش هزار گناه او را مىزدايد و شش هزار درجه او را بالا مىبرد ابان اضافه مىكند: سپس امام (ع) فرمود: برآوردن حاجت مؤمن بالاتر از طواف و طواف است تا ده طواف را نام برد.»«٨٠»
و از آن حضرت نقل شده است: «هر مسلمانى كه حاجت مسلمانى را روا كند، خداى تعالى به او خطاب كند كه: ثواب تو به عهده من است و من به غير از بهشت براى تو راضى نباشم.»«٨١»
و از آن حضرت نقل شده است: «هر كس در راه حاجت برادر مؤمنش قدم بر دارد تا آن را برآورده سازد و هدفش اجر الهى باشد، خداى عزّ و جلّ براى او پاداشى همانند
[٧٩] کافي، ج ٢، شماره ٣ و ٤ و ٥.
[٨٠]- همان مأخذ، ص ١٩٤، شماره ٨.
[٨١]- همان مأخذ، همان صفحه، شماره ٧ و ٩.