راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٥ - باب سوم در آداب غذا دادن به برادرانى كه به ديدن انسان مىآيند

خود قانع بودى آفتابه من به گرو نمى‌رفت.»«٣٢»

البتّه در صورتى بايد از چنين حالتى دورى جست كه شخص احتمال دهد براى برادر مؤمنش ممكن نيست و يا ناراضى است امّا اگر بداند كه او از پيشنهاد مهمان خوشحال مى‌شود و فراهم آوردنش آسان است، پيشنهاد عيبى ندارد.

يكى از بزرگان مى‌گويد: «غذا خوردن، سه نوع است: با مستمندان ايثارگونه، با برادران با چهره باز و با دنياداران مؤدبانه!».

٣- ديگر از آداب مهمانى آن است كه ميزبان از برادر مهمانش بخواهد و خواهش كند تا هر چه ميلش مى‌كشد پيشنهاد دهد كه اين كار خوبى است و اجر و فضيلت فراوانى دارد. پيامبر (ص) فرمود: «كسى كه با برادر مؤمنش با ميل و رغبت روبرو شود، آمرزيده است.»«٣٣» «و هر كس برادر مؤمنش را شادمان كند چنان است كه خداى عزّ و جلّ را شادمان كرده است.»«٣٤»

پيامبر (ص) در روايتى كه جابر نقل كرده، فرموده است: «كسى كه به برادر مؤمنش غذاى لذيذى بدهد، خداوند، هزار هزار حسنه براى او بنويسد و هزار هزار بدى را از نامه عمل او محو كند و هزار هزار درجه او را بالا ببرد و از سه بهشت، بهشت فردوس، بهشت خلد و بهشت عدن، او را طعام دهد.»«٣٥»

٤- ديگر آن كه ميزبان نبايد به مهمان بگويد: آيا غذا بياورمي بلكه شايسته است اگر غذا آماده است بياورد. مهمان اگر خواست مى‌خورد و اگر نه ميزبان آن را بر مى‌دارد، و در صورتى كه نمى‌خواهد به مهمانها غذا دهد، سزاوار نيست كه اظهار و يا براى‌