راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٤٩ - حقوق مسلمانان

«٣٠» از ابن ابى اوفى نقل شده كه گويد: «بر رسول خدا (ص) گران نبود و تكبّر نمى‌كرد كه با بيوه‌زن و درمانده راه برود تا نياز او را برآورده كند.»«٣١»

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) روايتى در كافى با سندى حسن از امام صادق (ع) رسيده است كه فرمود: «همانا دو فرشته در آسمانند كه بر بندگان خدا گماشته شده‌اند و هر كس براى خدا تواضع كند، او را بالا برند و هر كه تكبّر كند پستش كنند»«٣٢» و به سند حسن از آن حضرت نقل كرده، گويد: «على بن حسين (ع) گذرش بر جذاميان افتاد، در حالى كه حضرت سوار بر الاغ بود و آنها صبحانه مى‌خوردند. امام را به خوردن صبحانه دعوت كردند فرمود: اگر من روزه نداشتم مى‌پذيرفتم و چون به منزلش رفت دستور داد غذايى لذيذ و خوب فراهم كردند سپس براى صبحانه از آنها دعوت كرد و خود نيز با آنها صبحانه ميل كرد»«٣٣» و به سند موثّق از آن حضرت نقل كرده است: «آن بزرگوار مردى از اهل مدينه را ديد كه چيزى براى خانواده‌اش خريده و با خود مى‌برد، وقتى چشم آن مرد به امام افتاد خجالت كشيد. امام صادق (ع) به او فرمود: چيزى را براى خانواده‌ات خريده‌اى و براى آنها مى‌برى. آگاه باش به خدا سوگند اگر مردم مدينه نبودند من هم دوست داشتم چيزى براى خانواده‌ام بخرم و سپس خود آن را حمل كنم.»«٣٤» و به سند خود از آن حضرت نقل كرده است كه فرمود: «از جمله مطالبى كه خداوند به داود وحى كرد آن بود كه فرمود: اى داود! همان طورى كه نزديكتر از همه مردم به خدا متواضعانند، دورترين مردم از خدا نيز متكبّرانند.»«٣٥»