راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٩ - باب سوم در آداب غذا دادن به برادرانى كه به ديدن انسان مىآيند

بعضى مربوط به غذا دادن است. اما ورود به مجلس غذا خلاف سنت است كه كسى آهنگ قومى كند و منتظر وقت غذا خوردن آنان بماند و سرانجام به هنگام خوردن وارد شود چرا كه اين عمل ناگهانى است و از آن نهى شده است. خداى متعال مى‌فرمايد:

لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلى‌ طَعامٍ غَيْرَ ناظِرِينَ إِناهُ«١٥». يعنى: منتظر آماده شدن و پختن آن نباشيد».

در خبر است كسى كه بى دعوت به طرف غذايى برود، تبهكارانه رفته و غذاى حرام خورده است.«١٦» وليكن حق شخص تازه وارد است كه اگر پيش بينى نشده و منتظر او نبوده‌اند و اتفاقا بر سر سفره غذا رسيده تا اجازه نداده‌اند، غذا نخورد و اگر گفتند بخور، و او دانست كه از روى محبّت و مساعدت مى‌گويند، بايد با آنها هم غذا شود و اگر دانست كه از روى شرم مى‌گويند، شايسته نيست كه غذا بخورد، بلكه بايد به بهانه‌اى متوسّل شود».

مى‌گويم: در كتاب كافى از امام صادق (ع) رسيده است: «هر كس بدون دعوت غذايى را بخورد، در حقيقت پاره آتشى را خورده است.»«١٧»

از آن حضرت است: «هر گاه يكى از شما را به غذايى دعوت كردند، نبايد فرزندش را با خودش ببرد، اگر چنين كند، غذاى حرام خورده و مرتكب معصيت شده است.»«١٨»

در مكارم الاخلاق آمده است: «از فضل بن يونس روايت كرده‌اند كه گفت: روزى در منزلم بودم، خدمتگزار وارد شد و گفت: مردى پشت در ايستاده، كنيه‌اش ابو الحسن، موسوم به موسى بن جعفر است. گفتم: اى غلام! او اگر همان كسى باشد كه من تصوّر