راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٣٩ - باب هفتم در مسائل متفرّقهاى كه بسيار مورد نيازند

تقسيم كند و خود نيازمند است. آيا مى‌تواند بدون اطّلاع صاحب مال، براى خودش برداردي فرمود: نبايد چيزى بردارد تا وقتى كه صاحب مال به او اجازه دهد.»«٣٧»

در روايت صحيح از عبد الرّحمن بن حجّاج به نقل از امام صادق (ع) آمده است، در باره مردى كه كسى مالى به او مى‌دهد تا ميان نيازمندان و مستمندان تقسيم كند و خود افراد نانخورى دارد كه نيازمندند آيا مى‌تواند بدون اجازه صاحب مال به ايشان چيزى از آن مال بدهدي فرمود: نه مگر اين كه صاحب آن اجازه داده باشد.«٣٨»

هشام بن حكم از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود: «هر گاه مردى به تو بگويد: چيزى براى من خريدارى كن، حق ندارى از خودت به او بدهى، هر چند كه آنچه نزد تو است بهتر از آن باشد.»«٣٩»

از حسين بن مختار نقل شده است كه مى‌گويد: «به امام صادق (ع) عرض كردم: ما كلاههايى مى‌سازيم و در ميان آنها پنبه كهنه مى‌گذاريم و آنها را مى‌فروشيم و به خريداران نمى‌گوييم كه داخل آنها چيستي فرمود: من صلاح تو را در اين مى‌بينم كه به ايشان بگويى چه در ميان آنهاست.»«٤٠»

از على صائغ نقل شده كه مى‌گويد: «از آن حضرت راجع به خاك زرگرها پرسيدم و گفتم كه ما آن را مى‌فروشيم فرمود: آيا نمى‌توانى از صاحبش حليّت بطلبىي عرض كردم: خير، زيرا اگر اطّلاع دهم مرا متهم مى‌كند فرمود: آن را بفروش، گفتم: به چه چيز بفروشمي فرمود: به خواركى بفروش، گفتم: بعد، آن طعام را چه كنمي فرمود: آن را صدقه بده، يا براى خودت و يا براى صاحبش، گفتم: اگر خويشاوند محتاجى داشتم مى‌توانم صله رحم كنمي فرمود: آرى.»«٤١»

از حلبى، به نقل از امام صادق (ع) روايت شده است كه مى‌گويد: «راجع به باغى پرسيدم كه غلام يا مزدورى آن را نگهدارى مى‌كند و سهمى از آن ندارد، و اين مرد از آن‌