راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٦٩ - باب اول در فضيلت كسب و تشويق به آن

در حديث صحيح از عبد الرحمن بن حجاج به نقل از امام صادق (ع) رسيده است كه فرمود: «محمد بن منكدر همواره مى‌گفت: من تصور نمى‌كردم كه على بن حسين (ع) فرزندى برتر از خود به جا گذاشته باشد تا اين كه پسرش محمّد بن على را ديدم.

مى‌خواستم او را موعظه كنم، اما او مرا موعظه كرد. يارانش از او پرسيدند: چگونه تو را موعظه كردي گفت: در وقتى كه هوا گرم بود به يكى از نواحى مدينه رفتم ابو جعفر محمد بن على به من برخورد. او كه مردى تنومند و سنگين وزن بود، در حالى به من رسيد كه بر دو غلام سياه و يا دو برده تكيه داده بود، با خودم گفتم: سبحان الله، پيرمردى از بزرگان قريش در اين ساعت گرما با اين حالت در پى دنياست! من بايد او را نصيحت كنم. نزديك او رفتم و به او سلام دادم، سلامم را به گرمى«٢٠» پاسخ داد در حالى كه عرق مى‌ريخت گفتم: خداوند، تو را بهبود بخشد، تو يكى از پير مردان و بزرگان قريشى در اين ساعت روز با اين حال در پى دنيايى، آيا توجه دارى كه اگر اجلت فرا رسد، تو با اين حال چه مى‌كنى:ي امام (ع) فرمود: اگر مرگم فرا رسد و من با اين حال باشم من در حال طاعت، طاعت خداى عز و جل خواهم بود، در حالى كه خود و خانواده‌ام را از تو و از مردم ديگر بى‌نياز مى‌گردانم، و تنها ترسم از آن است كه مبادا مرگم فرا رسد در حالى كه من در معصيتى از معاصى پروردگار باشم! گفتم: راست گفتى، خداوند تو را مشمول رحمت خود گرداند، من مى‌خواستم شما را موعظه كنم، شما مرا موعظه كرديد.»«٢١»

در روايت صحيح از فضيل بن يسار به نقل از امام صادق (ع) آمده است كه فرمود:

«مردى كه تنگدست شود و به مقدار نياز خود و خانواده‌اش كار كند و در پى مال حرام نرود، همچون كسى است كه در راه خدا جهاد كند.»«٢٢»

در روايت حسن از قول زراره از امام صادق (ع) نقل شده است: «مردى خدمت آن‌