مثل هاى آموزنده قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨١
پشه داراى خرطومى بسان فيل است كه خون إنسان را بسان سرنگ به صورت مغناطيسى مى مكد و پس از اندى آن را هضم و سرانجام دفع مى كند، اوداراى دو بال است كه با آن به پرواز در مى آيد تا غذاى خود را تأمين كند.
او جانور بسيار حساسى است كه با كوچكترين احساس خطر، جايگاه خود را ترك كرده و از تيررس بيرون مى رود.
پشه ماده، هر بار قريب ١٥٠ تخممى ريزد، بر سطح آب راكد مانند حوض يا آبى كه در يك چاله جمع شود وحتى آب يك قوطى حلبى تخم مى گذارد، تخم ها به هم چسبيده اند و توده يك پارچه، تشكيل مى دهند، نوزاد به زودى از تخم بيرون مى آيد، هر نوزاد لوله تنفسى دارد كه به سطح آب مربوط است و نوزادان به آن آويزان باقى مى مانند، چند روز بعد نوزاد به شفيره تبديل مى شود. شفيره كه ظاهراً بى حركت است، درون پوسته اى كه به دور خود دارد، تغيير فراوان مى كند، پس از چند روز پشه بالغ از پوسته خارج مى شود و پرواز مى كند.
پشه بقيه عمر خود رادر هوا زندگى مى كند. اگر پشه نر باشد از شيره گياهى و عصاره ميوه ها تغذيه مى كند ولى پشه ماده بيشتر خون مى مكد. وقتى كه پشه اى به كسى نيش مى زند در جست و جوى خوراك است.
همه پشه ها حشراتى كوچكند كه تنها دو بال دارند، داستان زندگى بسيارى از پشه ها بسيار شبيه يكديگر است.
پشه معمولى جانورى است مزاحم ولى آزار بسيار به ا نسان نمى رساند، بعضى از خويشاوندان آن ناقل بيمارى خطرناكند، يكى از آنهاناقل مالاريا