مثل هاى آموزنده قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٦
«وحال كسانى كه مكلف بر تورات شده اند، ولى حق آن را ادا نمى كنند، بسان دراز گوشى است كه كتابهايى بر أو حمل مى كنند».
يهود مدينه خصوصيات و ويژگى هاى پيامبر خاتم (صلى الله عليه وآله وسلم) را در تورات مى خوانده اند وپيوسته از ظهور آن حضرت خبر مى دادند، ولى آنگاه كه آن حضرت با آن ويژگيها ونشانه ها ظاهر گرديد به جاى اين كه در ايمان به وى پيشگام باشند، به انكار نبوّت آن حضرت پرداخته وتورات را مخفى وپنهان كردند چنان كه مى فرمايد:
(وَ لَمَّا جَاءَهُمْ كِتَابٌ مِنْ عِنْدِ اللهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ وَ كَانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جَاءَهُمْ مَا عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللهِ عَلَى الْكَافِرِينَ). [١]
«وهنگامى كه از جانب خداوند كتابى كه مؤيد آنچه نزد انان است، بر ايشان آمد، واز ديرباز در انتظارش بر كسانى كه كافر شده بودند، پيروزى مى جستند، ولى همين كه آنچه (كه اوصافش) را مى شناختند، بر ايشان آمد، انكارش كردند. پس لعنت خدا بر كافران باد».
باطرح اين دو مثل روشن شد در عين اين كه قرآن از فرهنگ محيط تأثير نمى پذيرد، ولى مثل هاى آن پيوسته متناسب با اهدافى است كه در هر محيطى آن را تعقيب مى كند.
طرح موجودات پست
قرآن به خاطر هدف هدايت، گاهى از موجوداتى نام مى برد كه در انظار
[١] بقرة/٨٩.