مثل هاى آموزنده قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٣٠
مثل بيست وششم
بسان موجود ناتوان كه نياز به غذا وفرزند دارد
(وَ يَجْعَلُونَ لِمَا لاَ يَعْلَمُونَ نَصِيبًا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ تَاللهِ لَتُسْأَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُونَ). [١]
«آنان براى بتهايى كه هيچ گونه آگاهى ندارند، از آنچه به ايشان روزى داده ايم سهمى قرار مى دهند. به خدا سوگند در روز رستاخيز از آن دروغ وتهمت، باز پرسى مى شوند».
(وَ يَجْعَلُونَ للهِ الْبَنَاتِ سُبْحَانَهُ وَ لَهُمْ مَا يَشْتَهُونَ).[٢]
«آنان براى خدا دخترانى قائل مى شوند، او ازداشتن فرزند منزه است ـ ولى براى خودشان آنچه ميل دارند، قائل مى شوند».
(وَ إِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالأُنْثَى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ). [٣]
«هر گاه به يكى از آنان مژده دهند كه دخترى نصيب او شده است صورتش از ناراحتى سياه مى شود وخشم خود را فرو مى برد».
( يَتَوَاري مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُون أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ أَلاَ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ). [٤]
«او از قبيله خود به خاطر بشارت بدى كه به او داده شده است، پنهان
[١] نحل/٥٦.
[٢] نحل /٥٧.
[٣] نحل /٥٨.
[٤] نحل / ٥٩.