پاسخ رسولان در برابر آنان اين بود كه (طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ)يعنى «يعنى شومى در وجود شماست اگر بينديشيد». افزون بر اين، شماها انسانهاى اسراف كار هستيد، ونشانه اسراف آنان، اين بود كه نعمتهاى خدا را در غير مورد آن به كار مى بردند، به جاى پرستش خدا، بتها را مى پرستيدند.

در اين گير ودار كه سه نفر از رسولان با مردم درگير بوده وپيوسته به جدال وچالش مى پرداختند، ناگهان از نقطه دور شهر، فرد چهارمى آمد، وبه قوم خود خطاب كرد: از اين رسولان پيروى كنيد! چرا با انها به نزاع مى پردازيد. اينها خير خواه شما بوده وصلاح شما را مى خواهند.

منطق فرد چهارم

قرآن باذكر اين مطلب كه: اين فرد چهارم از نقطه دور شهر آمده، مى خواهد به اين نكته اشاره كند كه هيچ توطئه اى ميان او، ورسولان نبوده است، بلكه تصادف او را به آن نقطه آورده بود. او بامنطق بسيار استوار باقوم خود سخن مى گويد.

١. او فرياد زد: (اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ)، (اتَّبِعُوا مَنْ لاَ يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَ هُمْ مُهْتَدُونَ): «از رسولان پيروى كنيد، از كسانى پيروى كنيد كه از شما مزد وپاداشى نمى خواهند». واين نشانه آن است كه اين افراد جز اخلاص انگيزه