نشانه آنها در صورتشان از اثر سجده نمايان است، اين توصيف آنان در تورات و توصيف آنان در انجيل است، همانند زراعتى كه جوانه هاى خود را خارج ساخته، و به تقويت آن پرداخته و محكم شده و برپاى خود ايستاده است و زارعان را به شگفتى وا مى دارد اين براى آن است كه كافران را به خشم آورد ولى كسانى از آنها را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند خداوند وعده آمرزش و اجر عظيمى داده است».

تفسير لغات

«سيما»: به معنى علامت و نشانه، جمله (سِيَماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ)به معنى علامت ايمن دنان در چهره هاى آنها است، بنابراين بين مضاف «سيما» و مضاف إليه ضمير «هم» واژه «ايمان» مقدر است كه قرينه برآن دلالت دارد.

٣. «شطأ» به معنى «جوانه» است و مقصود هنگامى است كه سنبل ها جوانه زدند و دانه خود را به صورت كوچك خود را نشان مى دهد.

٤. «غلظت» ضد «رقت» كنايه از استحكام و استوارى شىء است .

٥. سوق جمع ساق به معنى پا است.

تفسير آيات

آيه نخست درباره نشانه هاى پيامبر سخن مى گويد و او را با دو نشانه معرفى مى كند:

١. خدا او را با آيين حق فرو فرستاده است: (هُوَ الذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ