به طور مسلم مراد ضرب المثل اصطلاحى نيست كه در تبيين جريانى از يك مثل رايج در ميان مردم بهره مى گيرند مثلاً به دانشجوى تنبل كه موقع تحصيل دنبال بازى رفته و به هنگام امتحان رفوزه گشته، مى گويند: «فى الصيف ضيعت اللبن»، بلكه مقصود از اين جمله در اين آيه و نظاير آن صرف توصيف است، بنابراين چه مى گوييم «ضرب مثلاً» يا بگوييم «وصف» هر دو به يك معنا است .

اين توصيف جز اين نيست كهاومعاد را محال شمرد در حالى كه به استخوانهاى پوسيده اشاره مى كرد، مى گفت:

(مَنْ يُحْيِي الْعِظَامَ وَ هِىَ رَمِيمٌ).

«چه كسى آنها را زنده مى كند در حالى كه پوسيده اند».

قرآن در موردى يادآور مى شود كه ستمگران پيامبر را با صفت مسحوراً توصيف مى كنند مى گويند:

(إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلاَّ رَجُلاً مَسْحُورًا)[١].

«شماها از يك إنسان جادو شده پيروى مى كنيد».

قرآن بلا فاصله از جمله (... ضَرَبُوا لَكَ الأَمْثَالَ)كمك مى گيرد و مى فرمايد:

[١] فرقان: ٨ .