شيخ بهاء الدين عاملى (٩٥٣ ـ ١٠٣٠ هـ) در كتاب «مخلاة» در فصلى دياتى را آورده كه قبلاً در زبان عرب براى آنها معادل نيز بوده است ولى از تقابل آيه هاى قرآنى با آن كلمات، عظمت قرآن از نظر بلاغت ولطافت مطلب روشن مى گردد ما در اين مورد به دو نمونه بسنده مى كنيد:

١. عرب آنگاه كه حقيقت آشكار شود و پرده ابهام بالا مى رود به عنوان مثل مى گويد:

«قد وضح الصبح لذى عينين»: صبح براى إنسان دو چشمى آشكار گشت.

ولى قرآن در اين زمينه مى فرمايد:

(الآن حصحص الحق).

«كنون حق آشكار گشت».

٢. عرب به هنگام بيان تأثير قصاص چنين مى گويد:

«القتل أنفى للقتل» قتل مانع از قتل هاى ديگر است.

ولى قرآن در اين مورد مى فرمايد:

(ولكم في القصصا حياة يا أولى الألباب).

«براى شما در قصاص حيات و زندگى است اى صاحبان خرد».

مثل هاى برگرفته از قرآن

همچنين بهاء الدين عاملى نيز در همان كتاب خود از مثل هايى باد مى كند كه برگرفته از قرآن و در حقيقت قرآن الهام بخش اين نوع مثل ها بوده است، اينك در اين مورد نيز آياتى را يادآور مى شويم.