متن زندگى خود قرار دهند ولى متأسفانه آن را پشت سر نهاده و به احكام آن بى اعتنايى نشان دادند: (حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا): «مكلف بر اقامه آن شدند ولى آن را بر نداشتند يعنى به آن عمل نكردند». تو گويى تورات براى آنان تحميل شده است.

«اسفار» جمع سفر به معنى كتاب است، ولى معنى ريشه اى «سفر» پرده بردارى است و علت اين كه به كتاب «سفر» مى گويند اين است كه كتاب نيز از حقايقى كه در ذهن نويسنده است پرده برمى دارد.

نكوهش يهود به خاطر سرپيچى از قوانين تورات است و مى فرمايد:

(وَ كَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ وَ عِنْدَهُمُ التَّوْرَاةُ فِيهَا حُكْمُ اللهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ وَ مَا أُولَئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ)[١].

«چگونه تو را به داورى مى طلبند در حالى كه تورات نزد ايشان است و در آن حكم خداست و پس از داورى خواستن از تو، روى برمى گرداند، آنها مؤمن نيستند».

اين آيه و آيات ديگر حاكى است كه بنى إسرائيل به تحريف كتاب خدا پرداخته و به احكام موجود در تورات عمل نمى كردند و از بهره گيرى از تورات كه از نظر قردن نور و هدايت است بى بهره بودند مثل آنان مثل آن دراز گوشى است كه يك رشته كتابهاى حاوى علوم و دانش ها بر او بار كنند.

دراز گوش كتابها را حمل مى كند ولى از آن ها بهره نمى برد.

هر چند مورد آيه يهودان روى گردان از كتاب الهى است ولى حكم الهى

[١] مائده: ٤٣.