(وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَل قَرِيب نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَوَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِنْ زَوَال)[١].

«مردم را از روزى كه عذاب الهى فرو مى آيد، بترسان در آن روز ظالمان مى گويند: پرودگارا مدت بس محدودى به ما مهلت بده تا دعوت تو را بپذيريم و از پيامبران پيروى كنيم ـ به آنان پاسخ داده مى شود ـ مگر قبلاً سوگند ياد نكرده بوديد كه براى شما زوال و فنايى نيست».

(وَ سَكَنْتُمْ فِي مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَ ضَرَبْنَا لَكُمُ الأَمْثَالَ)[٢] .

«شما بوديد كه در كاخهاى كسانى كه به خويشتن ستم كرده بودند ـ ولى نابود گشته بودند ـ سكنى گزيديد و براى شما آشكار گشت كه با آنها چگونه رفتار كرديم و براى شما از سرگذشت پيشينيان مثلها زديم».

تفسير آيات

تاريخ بشر گواهى مى دهد كه در روى زمين، ملتهايى مى زيسته اند كه از

[١] إبراهيم: ٤٤.
[٢] إبراهيم: ٤٥.