مثل هاى آموزنده قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٣٨

«اين شراب نه بر خردها غلبه مى كند ونه إنسان را مست مى سازد».

ب: در آنجا از هر نوع ميوه اى كه تصوّر كنى هست: (وَ لَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الَّثمَرَاتِ).

ج: گذشته بر اين نعمت هاى جسمى، نعمت معنوى به نام مغفرت خدا وجود دارد(وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ).

اكنون اين بهشت را كه جايگاه پاكان وپرهيزگاران است، باجهنم كه جايگاه دوزخيان است قياس كنيد آيا يكسان خواهد بود، دوزخيان در جهنم جاودانه بوده وآب داغ وگرمى مى نوشند، كه درون آنها را پاره مى كند، (كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا مَاءً حَمِيًما فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ).

در هر حال در مثل، اركان سه گانه است:

مشبه: بهشت اخروى.

مشبّه به: باغهاى دنيا.

وجه شبه: زيبايى هر دو باغ.

هر دو شيرينند اما اين كجا وآن كجا.

وبه نوعى تشبيه كامل به ناقص است، وچاره اى جز اين نيست زيرا روى سخن بامردمى است كه جز نعمت هاى دنيوى، نعمت ديگرى به نام نعمت اخروى نديده اند ودر مقام تفهيم چاره اى جز كمك گرفتن از ملموسات نيست وبايد براى تبيين نعمت هاى اخروى از آنچه كه در دنيا هست كمك گرفت.