٢. «خبط» در لغت عرب به معنى نشستن شتر بر زمين با كوبيدن دستهايش بر آن است، سپس در مورد كسى كه تعادل بدن را به هنگام راه رفتن حفظ نمى كند «خبط» به كار مى رود زيرا شيوه راه رفتن اين شخص به شيوه نشستن شتر بر زمين است، و در برخى از استعمالات آن كسى كه بدن آگاهى وارد كارى شود به آن مى گويند كار خبطى انجام داد.

٣. «مس» كنايه از جنون است.

پيش از اى كه به تبيين تشبيه آيه بپردازيم به نكات آيه اشاره مى كنيم:

١. آهنگ آيه آهنگ قانون گذارى نيست بلكه حاكى از آن است كه قبلا تحريم ربا اعلام شده و در اينجا به بيان كيفر رباخواران پرداخته شده است.

و از آيه ٢٧٨ سوره بقره استفاده مى شود كه مسلمانان حتى پس از تحريم ربا از رباخوارى دست برنداشته بودند ولذا آنان را هشدار مى دهد و مى فرمايد:

(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ ذَرُوا مَا بَقِىَ مِنَ الرِّبَا إِنْ كُنْتُمْ