(مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَارًا بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللهِ وَ اللهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ)[١].

«كسانى كه مكلف به عمل به تورات شدند ولى حق آن را اداد نكردند، مانند دراز گوشى هستند كه كتابهايى جحمل مى كند (اما جيزى از آن نمى فهمد) گروهى كه آيات خدا را انكار كردند وضع بدى دارند، و خداوند قوم ستمگر را هدايت نمى كند».

تفسير لغات آيه

«حمل» هر چند واژه عربى است ولى به مرور زمان جزو لغت فارسى شده و معنى آن روشن است، وحمال به باربردار و به باربر مى گويند، ولى در آيه مباركه از فعل مزيد فيه كه همان «حملوا» است بهره گرفته شده و معمولاً اين لفظ را در موردى بكار مى برند كه چيزى به فردى به طور ناخواسته تحميل شود ولى مقصود اين است كه گروه يهود موظف بودند كه تورات را اقامه كنند و در

[١] جمعه: ٥ .