مثل هاى آموزنده قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٦
پشه كى داند كه اين باغ از كى است *** در بهاران زاد و مرگش در دى است
در شعر معروف كه گوينده آن براى نگارنده معلوم نيست، پشه كاملاً تحقير شده است.
جايى كه عقاب پر بريزد *** از پشه لاغرى چه خيزد
بنابراين هر جا كه سخن از «پشه» است تحقير و بى ارزشى با او همراه مى باشد.
٣. شأن نزول آيه
قردن در آياتى براى تحقير خدايان مشركان و عمل آنان، دو مثل كوبنده اى زده كه مايه ناراحتى مشركان گرديده است.
گاهى براى ترسيم ناتوانى خدايان دروغين آنان مى فرمايد: خدايان دروغين مشركان به اندازه اى ناتوانند كه نمى توانند مگسى را بيافرينند، واگر مگسى چيزى از آنها بگيرد، قدرت پس گرفتن آن را ندارند، چنان كه مى فرمايد:
(... إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ لَنْ يَخْلُقُوا ذُبَابًا وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ وَ إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْئًا لاَ يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ...).[١]
«آنان كه جز خدا را مى پرستند نمى توانند مگسى را بيافرينند هر چند دست به دست هم بدهند، هرگاه مگسى چيزى از آنان سلب كرد، نمى توانند پس بگيرند».
[١] حج: ٧٣ .