مثل هاى آموزنده قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٦٩

خدا همسران بهترى نصيب او مى سازد. چنان كه مى فرمايد:

(عَسَى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ). [١]

«هرگاه او شما را طلاق دهد پروردگارش به جاى شما همسران بهتر براى او قرار مى دهد».

آنگاه ذيل آيه صفات زنان مورد نويد را چنين توصيف مى كند:

(مُسْلِمَات مُؤْمِنَات قَانِتَات تَائِبَات عَابِدَات سَائِحَات ثَيِّبَات وَ أَبْكَارًا).

«همسران مسلمان، مؤمن، مطيع خدا، توبه كار، عابد، پابرجا در اطاعت خدا، زنان غير باكره وباكره».

واگر انصاف دهيم بايد بگوييم كه قرآن حاكى است اين صفات كه براى زنان موعود ذكر شده در آن دو همسر به صورت كامل وجود نداشته است.

از مجموع اين بحث ها نتيجه مى گيريم:

١. ارتباط با إنسان هاى والا ومعاشرت با آنها هر چند مؤثر مى باشد ولى آن چنان نيست كه در همه افراد تأثير بگذارد بلكه اثر بذيرى افراد از معاشرت با إنسان هاى كامل در گرو قابليت ها وشايستگى هاى آنهاست واگر در طرف زمينه هاى گناه فراوان باشد اين معاشرت سودى نمى بخشد.

٢. ياران پيامبر كه ساليان درازى در محضر او بوده ونور نبوت را مشاهده مى كرند درصورت وجود قابليت از اين نور بهره مى گرفتند ودر غير اين صورت حكم همسران پيامبران را داشته اند كه از معاشرت نتيجه نگرفته اند.