( مَثَلُ الْجَنَّةِ التي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاء غَيْرِ آسِن وَ أَنْهَارٌ مِنْ لَبَن لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهَارٌ مِنْ خَمْر لَذَّة لِلشَّارِبِينَ وَ أَنْهَارٌ مِنْ عَسَل مُصَفًّى وَ لَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الَّثمَرَاتِ وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا مَاءً حَمِيًما فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ). [١]

«وصف بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده است، چنين است، در آن نهرهايى از آب صاف وبى بو، ونهرهايى از شير كه طعم آن دگرگون نگرديده، ونهرهايى از شراب (پاك) كه مايه لذت نوشندگان است، ونهرهايى از عسل مصفى است وبراى آنها است از همه ميوه ها، همراه با آمرزش از طرف پروردگار، آيا اينها با كسانى كه در آتش جاودانند و از آب جوشان نوشانده مى شوند، كه درونشان را قطعه قطعه مى كند، يكسان مى باشند»؟!

[١] محمد/١٥.