(وَ ضَرَبَ اللهُ مَثَلاً رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا أَبْكَمُ لاَ يَقْدِرُ عَلَى شَيءْ وَ هُوَ كَلٌّ عَلَى مَوْلاَهُ أَيْنَ مَا يُوَجِّهْهُ لاَ يَأْتِ بِخَيْر هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَ مَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ هُوَ عَلَى صِرَاط مُسْتَقِيم). [١]

«خدا مثلى را زده است، دو نفر را كه يكى از آن دو گنگ مادرزاد است وتوانايى برهيچ كارى ندارد وسربار مالك خود مى باشد، او را سراغ هر كارى بفرستد، كار خوبى انجام نمى دهد، در مقابل انسانى كه به عدل وداد دعوت مى كند ودر راه راست گام برمى دارد، آيا اين دو نفر باهم يكسانند؟».

توضيح مفاد آيه

در مثل بيست وهفتم، هدف، انتقاد از معبودهاى دروغين، در مقايسه با معبود حقيقى بود به گواه اينكه فرمود: (وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللهِ مَا لاَ يَمْلِكُ) ولى هدف در اينجا بيان حال كافر ومؤمن است وقرآن مى خواهد با مثلى موقعيت اين دو را روشن كند.

١. فرض كنيد برده اى است گنگ ولال، بر چيزى توانايى ندارد، وبه خاطر عجز، سربار مولاى خود مى باشد، او را براى هر كارى روانه كند،

[١] نحل / ٧٦.