مثل هاى آموزنده قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٥

كف ديگ باقى بماند.

٦. (كَذَلِكَ يَضْرِبُ اللهُ الْحَقَّ وَ الْبَاطِلَ)اين جمله يادآور آن است كه هدف از مطرح كردن اين دو مطلب:

الف: سيلاب جارى مى شود و كف را همراه خود مى برد.

ب. فلزاتى در كوره ذوب قرار مى گيرند و ناخالصيهاى آنها بيرون ريخته مى شود.

ترسيم واقعيت حق و باطل است، چنانكه بيان مى كند.

٧. (فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاءً): «كف بيرون ريخته مى شود و از بين مى رود».

٨. (وَ أَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الأَرْضِ): «ولى آنچه كه به مرد سود مى رساند، مانند و فلز خالص، در زمين مى ماند».

٩. (كَذَلِكَ يَضْرِبُ اللهُ الأَمْثَالَ): «خدا اين گونه مثل مى زند و حق و باطل را ترسيم مى كند». حق بسان آب و فلز خالص است كه پس از طى مراحلى در زمين باقى مى ماند، يكى مايه حيات، ديگرى هم مايه زينت يا وسيله زندگى.

در حالى كه باطل بسان كف روى آب، يا كف روى ديگ كوره است كه پس از اندى خاموش مى شود يا به دور ريخته مى شود و به تعبيرى ديگر، حق: پايدار، و باطل: لرزان و ناپايدار است.

تا اينجا از تفسير جمله هاى آيه فارغ شديم. اكنون هنگام آن رسيده است كه نكاتى را كه آيه بدان اشاره مى كند، بيان كنيم.

١. حق و باطل، گاهى براى إنسان مشتبه مى شود، و به راستى