«آنها كه كافر شدند اموالشان را براى بازداشتن مردم از راه خدا خرج مى كنند آنان اين اموال را انفاق مى كنند اما مايه حسرت و اندوهشان خواهد شد و سپس شكست خواهند خورد و در جهان ديگر كافران همگى به سوى دوزخ گردآورى خواهند شد».

بنابراين، آنان نه تنها در انفاق خود رياكار مى باشد بلكه چه بسا انفاق آنان موجب بازدارى مردم از راه خدا مى گردد.

در آيه مورد بحث انفاق آنان را به خاطر اين دو جهت، به كار كشاورزى تشبيه مى كند كه كشت خود را در غير زمان و مكان مناسب انجام دهد، جاى نامناسب مظنه عدم دسترسى به آب است، زمان غير مناسب سبب ريدن باد زمستان قبل از برداشتن زراعت مى باشد.

همچنان كه اين كشاورز از عمل خود به خاطر كوتاهى در رعايت شرايط كشاورزى بهره نمى گيرد همچنين اين گروه نيز از انفاق رياكارانه و يا بدتر از آن جلوگيرى راه خدا نتيجه نمى گيرند.

مشبه و مشبه به در آيه

مشبه: كافرى كه رياكارانه يا براى جلوگيرى مردم از راه خدا، انفاق كند.

مشبه به: كشاورزى كه با ناديده گرفتن شرايط كشاورزى در غير زمين و زمان نامساعد كشت كند.

وجه شبه: نتيجه نگرفتن هر دو گروه.

كمك هاى به ظاهر بشر دوستانه غربيان به جهان سوم، مصداق واضح