«صرّ» در لغت عرب به باد بسيار سرد را مى گويند كه مايه نابودى زراعت مى گردد، طبرسى در مجمع البيان از زجاج نقل مى كند «صر» به صداى شعله هاى آتش نيز گفته مى شود.

بنابراين مقصود از آن در آيه باد مسمومى است كه به خاطر سردى و يا داغى فوق العاده مايه نابودى كشاورزى مى گردد، و برگ درختان و ميوه ها را نابود مى سازد.

جمله (حَرْثَ قَوْم ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ): «زراعت كسانى كه به خويشتن ظلم نمودند» تا حدى مبهم است، مفسران مى گويند مقصود كشاورزانى است كه در مكان و يا زمان نامناسب كشت كنند، وطبعاً جنين افرادى به خاطر نامناسب بودن محل و يازمان از عمل خود نتيجه نمى گيرند، و اين خود كشاورز است كه بر خويش ظلم مى كند يا در نقطه بلندى زراعت مى كند كه آب نمى رسد، يا ديرتر دست به كار مى شود، كه پيش از رسيدن زراعت، فصل سرما مى رسد.

تكيه گاه كافران

گروه كافر كه از خدا بريده و به غير خدا پيوسته اند در دنيا بر سه چيز تكيه مى كنند.

١. فرزندان .

٢. اموال.

٣. انفاق و بخشش .