مثل هاى آموزنده قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤٩

مثل دوازدهم

عيسى نيز همچون آدم، پدر نداشت

(إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِنْدَ اللهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَاب ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ )[١].

«مثل عيسى در نزد خدا همچون آدم است كه او را از خاك آفريد، و سپس به او فرمود: موجود باش، او هم (طبق مشيت خدا) تحقّق پذيرفت).

جهان آفرينش جهان اسباب و مسببات است، مشيت الهى بر اين تعلق گرفته كه هر پديده اى از سبب ويژه اى پديد آيد، و در عين حال همه اسباب و مسببات، قائم به خدا بوده و تأثيرگذارى اسباب، و تأثير پذيرى مسببات يكى از مظاهر اراده او است .

جهان امكانى در حالى كه از يك رشته اسباب و مسببات تشكيل يافته و روابط پيچيده اى ميان آنها حاكم است ولى همگان يك كاسه، قائم به وجود الهى بوده و همه از او نيرو مى گيرند.

اين مكتب همان مكتب «بين الامرين» است كه عقل و نقل بر صحت آن متفقند. در مقابل اين مكتب، دو نظريه ديگر هست كه آنها را بايد به افراط و يا تفريط توصيف كرد.