٤. اعناب جمع عنب به معنى انگورها است و قرآن هر موقع از خرما ياد مى كند نام درخت مى برد در حالى كه هر موقع بخواهد از درخت مو سخن بگويد از ميوه آن نام مى برد به نام «عنب».

٥. «اعصار» گردبادى است كه از زمين برمى خيزد و به صورت عمودى بالا مى رود، و چه بسا ممكن است حامل انرژى آتش باشد.

مساله احباط و تكفير

از مسايل ديرپا در ميان متكلمان اسلامى، مسأله «احباط» و «تكفير» است، احباط در لغت به معنى «ابطال» ونابود و بى اثر ساختن است مثلاً مى گويد: «احبط الله عمل الكافر»: أبطله، خدا عمل كافر را حبط نمود، يغنى ابطال كرد» .[١]

«تكفير» نيز در لغت به معنى پوشانيدن است. به كشاورز در لغت «كافر» اطلاق مى شود چون دانه را در زير خاك پنهان مى سازد، چنان كه قردن مجيد مى فرمايد:

(كَمَثَلِ غَيْث أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ )[٢].

«بسان بارانى كه رويش گياهان، مايه شگفتى كشاورزان گردد» .

[١] مقايبس اللغة: ٢ / ١٢٩، ماده حبط.
[٢] حديد: ٢٠ .