بيامد و على با او بود تا در ميان ايشان بنشست.آنگه گفت:شما را چيزى بپرسم جواب دهى مرا؟گفتند:بگو اى رسول اللّه!گفت:نه شما ضالّ بودى،خداى تعالى شما را به من هدايت داد؟گفتند:بلى و للّه المنّة و لرسوله.گفت:نه شما بر كنارۀ دوزخ[٦٥-ر]بودى،خداى تعالى شما را به من برهانيد؟گفتند:بلى و للّه المنّة و لرسوله.گفت:نه شما اندك بودى،خداى تعالى شما را به من بسيار بكرد؟گفتند بلى و للّه المنّة و لرسوله.گفت:نه شما دشمنان يكديگر بودى،خداى تعالى ميان دلهاى شما الفت داد به من؟گفتند:بلى و للّه المنّة و لرسوله.آنگه خاموش شد ساعتى، آنگه گفت:جواب بدهى مرا به آنچه نزديك شماست.گفتند:جواب داديم به آنچه دانستيم و سپاس‌دارى كرديم و گفتيم كه:منّت و فضل خداى راست و آنگه تو را رسول-عليه السّلام-گفت:اگر خواهى تا جواب دهى توانى گفتن:و انت قد كنت جئتنا طريدا فآويناك و كنت خائفا فامّنّاك و مكذّبا فصدّقناك؛و تو نيز به ما آمدى و قوم تو،تو را برانده بودند ما تو را با خود گرفتيم و خائف بودى،ما ايمنت كرديم،و تو را دروغزن داشتند ما تو را به راست [١]داشتيم.انصاريان كه اين بشنيدند،دست در گريه و زارى بردند و برخاستند و دست و پاى رسول [٢]بوسه دادند و گفتند:اى رسول اللّه!تن و جان ما فداى تو باد و هر مال كه ما را هست به حكم تو است!اگر خواهى بر قوم خود تفرقه كن؛و جوانان ما كه اين سخن گفتند،براى آن گفتند كه پنداشتند كه آن را براى وضع قدر ايشان است،اكنون عذر مى‌خواهند و استغفار مى‌كنند،براى ايشان استغفار كن.رسول-عليه السّلام-گفت:

اللّهمّ اغفر للانصار و لابناء الانصار و لابناء ابناء الانصار؛ يا رب بيامرز انصاريان را و فرزندان ايشان را و فرزندزادگان ايشان [٣]را

يا معشر الانصار أ ما ترضون ان ينصرف النّاس بالشّاء و النّعم[و] [٤]ترجعون انتم و في سهمكم رسول اللّه ؛راضى نباشى كه مردمان برگردند و نصيب ايشان گوسپند و شتر بود و در نصيب شما رسول خداى باشد گفتند:بلى!رضينا باللّه و عنه و برسوله و عنه؛ما به خداى و پيغامبر راضى‌ايم و از خداى و پيغامبر راضى‌ايم.رسول گفت:

الانصار كرشي و عيبتي لو سلك النّاس واديا و سلك الانصار شعبا لسلكت شعب الانصار ؛انصاريان صاحب سرّ من‌اند و

[١] .آو،آج،بم،لب+گويى.

[٢] .آو،آج،بم،لب:او را.

[٣] .آو،آج،بم،لب:فرزندان انصار.

[٤] .اساس:ندارد؛از آو،افزوده شد.